ŚPIOCH MIREK

BYŁY SOBIE KOTKI DWA

NADIA

SPRAWCA ZAMIESZANIA

NADZIEJA

kolejne trzysta sześćdziesiąt pięć
nadziei na spełnienie
tyle samo wątpliwości
czy bardziej wierzyć
w moc rybiej łuski i czterech listków
szczerość łamanego opłatka
czy zapewnieniom że będzie nam dane

DOBRZE, ŻE CHOCIAŻ GRA MUZYKA

CISZA

Nie w worku, jak czasami żartował,
a w atłasach i koronkach,
ze świętym obrazkiem w kieszeni,

spod niedomkniętych powiek,
liczył przybyłych na ostatnie spotkanie.

Ręce, niczym pergamin z zapisami życia,
teraz splecione, jak do modlitwy,
już niebawem będą ściskać ojca i brata,
obejmą matkę nakrywającą do stołu.

Cisza, zapach świec i igliwia,
i czyjś szept dochodzący z boku
- Bardzo ładnie wygląda.