płacz czeremchy nad rowem rozczulił lilaka
wszystkie płatki wylała kaczeńcom pod nogi
chciałby jakoś pocieszyć lecz sam zaczął płakać
bo na widok chlipiącej serce mu się kroi
nie tak dawno radosna też zwiesiła głowę
ptak jej szeptał coś w gałąź ale co nikt nie wie
na nic zda się pytanie i tak nic nie powie
takich mini dramatów maj niesie bez liku
wciąż kolejnym aktorom żal schodzić ze sceny
szybko skończył się występ zbyt krótki recital
wiosenną dekorację scenograf już zmienił
3.06.2008
Czy w złocidłach tkwi szczęście?
Chcą w rozbłyskach je znaleźć?
Czemu w szarym kamyku
nie szukają go wcale ?
wielkie słońc rozlewiska oślepiają blaskiem
zapach nozdrza łaskocze nektar wabi pszczoły
po sąsiedzku pól wstęgi rumienią się makiem
wiosna sypie stokrotką na przydrożne rowy
tylko kłosy schowane w zielonych kapotach
oczekują na sygnał by główki wychylić
w końcu do żniw daleko po co się kłopotać
jeszcze słońce dopiecze pyzatej pszenicy
łany pól jak jeziora falowane wiatrem
w dali widać żaglówki dwóch kluczy żurawi
płyną wolno dostojnie wieść niosąc ze świata
oznajmiają obecność głośnymi trąbkami
który na dźwięk klangoru wtóruje radością
życie płynie weselej im większa gromada
już na łące wilgotnej szykuje stół gościom
14.05.2008
.jpg)
