PETERHOF

Widok z Wielkiej Kaskady na Zatokę Fińską

Wielka Kaskada

Jedna z fontann Wielkiej Kaskady

Wielka Kaskada z Wielkim Pałacem w tle

Alejki spacerowe

Przed Wielkim Pałacem

Cerkiew Wielkiego Pałacu

Fontanna Adam

Ogród przy Pałacu Mon Plaisir

Widok na Zatokę Fińską spod Pałacu Mon Plaisir

Fontanna Słońce

Jeden z parkowych pawilonów


Być w Petersburgu i nie widzieć Peterhofu, to tak, jak być w Paryżu i nie widzieć Wersalu. Co ciekawe, ogrody Peterhofu zaczęły powstawać po wizycie Piotra I we Francji, na dworze Ludwika XV. Car zachwycony podmiejskimi królewskimi pałacami i parkami zapragnął mieć coś podobnego u siebie.

Podczas krótkiej wizyty w Peterhofie, udało nam się zwiedzić pobieżnie Dolny Park. Zabrakło czasu na Górny Ogród, nie ogarnęliśmy też wzrokiem żadnej z komnat Wielkiego Pałacu. Szkoda, bo to co pokazują przewodniki wygląda niezwykle imponująco.
Zamieszczone zdjęcia, to zaledwie mały wycinek tego, co znajduje się na 1000 ha powierzchni Peterhofu, najważniejszego zespołu pałacowo-parkowego w okolicach Petersburga.


* * *
Petersburg i jego okolice obfotografowywały, z mniejszym lub większym skutkiem, swoim i nie swoim aparatem: Ala B., Ela K. i Dana M.

CARSKIE SIOŁO

Brama wejściowa do Pałacu Katarzyny II

za ogrodzeniem droga prowadząca do pałacu

fragment pałacu z Cerkwią Pałacową

każdą grupę turystów wita u wejścia orkiestra pałacowa widoczna w tle

Wielka Sala Balowa

Biała Reprezentacyjna Jadalnia

jedna ze strojnych szat carycy Katarzyny II

Bursztynowa Komnata

część pałacu z Cerkwią Pałacową

kopuły Cerkwi Pałacowej w zbliżeniu

fragment pałacowego parku z chińskimi akcentami

ERMITAŻ

Jak Petersburg, to oczywiście i Ermitaż, czyli jeden z największych i najbogatszych muzeów świata.
Na stronie poświęconej Petersburgowi klik tutaj przeczytałam, że eksponatów jest w Ermitażu tak dużo, że gdyby każdemu z nich poświęcić 1 minutę, przeznaczając na zwiedzanie 10 godzin dziennie, potrzebowalibyśmy na to 15 lat.
My byliśmy tam zaledwie kilka godzin - to mała kropla w morzu, a i tak czułam się, jakbym siedziała nad talerzem pełnym smakołyków, wiedząc, że nie spróbuję wszystkiego.

SANKT-PETERSBURG

Sobór Zmartwychwstania Pańskiego (Cerkiew Zbawiciela na Krwi)

Centralna część ikonostasu w Cerkwi Zbawiciela

Sobór Izaaka

Centralna kopuła w Soborze Izaaka

Świeżo odrestaurowane kamienice

Krążownik Aurora

Twierdza Pietropawłowska widziana z Newy

Jeden z mostów

Kanał wycieczkowy

Pomnik Mikołaja I

Nocne otwieranie mostów na Newie

Pomnik Piotra I nazwany przez A.Puszkina Jeźdźcem Miedzianym

Jeździec Miedziany z bliska

Sobór Smolny

Kopuły Soboru Smolnego w zbliżeniu

fragment nieba podczas białej nocy



Ziściło się moje kolejne marzenie – zobaczyłam Sankt-Petersburg.
Miasto trojga imion – Sankt-Petersburg, Piotrogród, Leningrad – uznawane za najbardziej europejskie miasto Rosji, zwane jest też Wenecją Północy, ze względu na wyspy, żeglowne kanały i mnóstwo mostów, albo północną stolicą Rosji, czy też rosyjską stolicą baletu.
Szerokie arterie, piękne pałace, parki, pomniki, cerkwie z lśniącymi kopułami, wszystko to zachwyca, ale jednocześnie nieco przytłacza, wywołuje uczucie przesytu. Muzea i sobory gromadzą w swoich murach tak wielką liczbę eksponatów, tyle tu dzieł sztuki mistrzów z całego świata, że nie sposób ogarnąć wszystkiego, choćby przelotnym spojrzeniem, a co dopiero mówić o delektowaniu się kunsztem artystycznej roboty. Nigdy wcześniej nie widziałam w jednym miejscu takiego bogactwa i przepychu, różnorodności stylów, wszechobecnego złota, nie mówiąc o tłumach turystów przelewających się w różnych kierunkach.
Regularna, przemyślana zabudowa miasta, kolorowe odrestaurowane kamienice, bogato zdobione mosty spinające brzegi Newy i te mniejsze rozwieszone nad kanałami, wszystko to może się podobać, na pewno każdy znajdzie tutaj coś, co go zachwyci.
Niezwykle oryginalnym zjawiskiem są białe noce, które zawsze chciałam zobaczyć. Naprawdę świetne wrażenie!

Jedynym mankamentem podróży do Rosji są niestety nieudolne odprawy na granicach. Trzymali nas w autokarze, nie wiedząc po co, przez bite 4 godziny, co łącznie z odprawą paszportową zabrało nam ponad 5 godzin. Upał, zmęczenie podróżą, rosnące rozdrażnienie i świadomość, że jeszcze przed nami szmat drogi, że ucieka nam obiadokolacja, a oni, bogowie, królowie sytuacji, im się nie spieszy, mają czas. Dziadostwo!!!